Veelgestelde vragen

Vier meest gestelde vragen en antwoorden

  1. Op welke wijze wordt het verblijf in Bos- en Meerzicht gefinancierd?
  2. Welke vormen van zorg kunt u leveren binnen Bos- en Meerzicht?
  3. Hoe is de (para)medische zorg geregeld?
  4. Heeft u een wachtlijst?

Op welke wijze wordt het verblijf in Bos- en Meerzicht gefinancierd?

Ter financiering maakt Bos- en Meerzicht gebruik van twee geldstromen:
* de woon- en servicekosten
* de zorggelden

De kosten voor wonen en service dragen een particulier karakter. Daartoe is een maandprijs berekend, waarin een groot aantal posten is ondergebracht:
– huur appartement
– belastingen
– exploitatiekosten (energie / klein onderhoud)
– keuken / voedingsmiddelen
– personele kosten
– algemeen (administratie / accountancy)
– verzekeringen
– etc. etc.
Een aantal van deze posten is fiscaal aftrekbaar. U kunt daartoe contact opnemen met uw accountant c.q. uw boekhouder.
Tegen een uurtarief kan een, op de persoonlijke situatie toegesneden, financieel plan worden samengesteld. Hieruit blijkt dan, dat een verblijf in onze kleinschalige voorziening de financiële toets met een reguliere institutie goed kan doorstaan.

De zorg wordt gefinancierd vanuit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en vanuit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. De bewoners ontvangen daartoe, via het Centraal Indicatieorgaan Zorg, een indicatiebesluit. In een dergelijk besluit wordt het recht op diverse vormen van zorg opgenomen. U kunt daarbij denken aan onder meer:
– persoonlijke verzorging
– verpleegkundige hulp
– huishoudelijke hulp

Het besluit garandeert dat u de toegewezen zorg ontvangt, terwijl het ons de financiële middelen verschaft deze zorg te kunnen leveren.

Welke vormen van zorg kunt u leveren in Bos- en Meerzicht?

In Bos- en Meerzicht bevinden zich, bij de bewoners, veel schakeringen in ziektebeelden:
* sociale problematiek: (dreigende vereenzaming in de thuissituatie)
* somatische aandoeningen: (o.m. infarcten en verlammingen)
* psycho-geriatrische ziekten: (dementiële syndromen)

Gezien de hoge gemiddelde leeftijd – 85.9 in januari 2013 – hebben sommige bewoners een gecombineerde problematiek.
Aangezien Bos- en Meerzicht hun huis is en de mensen het liefst in hun eigen omgeving willen blijven, is geen moeite teveel (soms) zware en intensieve zorg te geven.
Wij beschikken daartoe over professionele medewerkers op uiteenlopende niveaus.

In de voorbije jaren is het niet voorgekomen dat een bewoner, enkel door toenemende zorgzwaarte, diende te verhuizen. De belofte aan bewoners, dat zij desgewenst tot hun sterfdag bij ons kunnen blijven, weegt daarbij zwaar!
Realiseer u, dat opeenvolgende stadia nagenoeg altijd een achteruitgaan van fysieke en/of mentale vermogens laten zien.
De medewerkers van Bos- en Meerzicht zijn zeer ervaren in het bieden van palliatieve én het bieden van terminale zorg.

Hoe is de (para)medische zorg geregeld?

Aangezien de bewoners in hun eigen huis verblijven, wordt indien mogelijk de eigen huisarts ‘aangehouden’. Voor hen die uit andere delen van het land komen, wordt in de omgeving gezocht naar een geschikte arts.
De contacten met de plaatselijke huisartsen zijn uitstekend te noemen.

Hebben bewoners een paramedicus nodig, dan komt deze eveneens naar Bos- en Meerzicht. Het betekent dat ergotherapeut, fysiotherapeut, logopedist e.a. regelmatig in huis zijn.

Dient zich complexe problematiek aan, dan fungeren ‘het Antonius‘ te Sneek en ‘de Tjongerschans‘ te Heerenveen als goed geoutilleerde streekziekenhuizen. Amsterdam en Groningen, beiden met een universitair medisch centrum, bevinden zich op één uur rijden afstand van Oudemirdum.
Bij toename van geriatrische problematiek doen wij een beroep op de geriater, dan wel de afdeling geriatrie van beide voornoemde, perifere ziekenhuizen.

Heeft u een wachtlijst?

Het fenomeen van de wachtlijsten is Bos- en Meerzicht onbekend. Enerzijds heeft het te maken met het aantal plaatsen (32). Met een gemiddeld sterftecijfer van circa 25%, op jaarbasis, anderzijds zou een potentiële lijst met 4 wachtenden leiden tot een wachttijd van minimaal een paar maanden.
Men neigt er bovendien toe het verwerven van een ‘zorgplaats’ lang uit te stellen. In praktijk betekent het vervolgens, dat vaak op korte termijn een oplossing dient te komen. Deze korte termijn verhoudt zich niet met de eerder genoemde minimale wachttijd.

Vorenstaande betekent echter, dat ook snel kan worden gehandeld. Indien een appartement beschikbaar is, kan altijd binnen twee etmalen een plaats worden geregeld. De aanwezigheid van verzorgenden garandeert immers het verlenen van de zorg. In een dergelijk geval gaan ‘mensen altijd voor regels’.